Wat een week! Niet alleen ambassadrice van het KLM Ladies Open, ook nog eens 4e na twee dagen en dus in de running voor de winst van het toernooi.
Ik speelde de laatste paar weken al wel lekker, dus ik had veel zin en goede moed voor het Open in eigen land. Maar toch, iedereen verwacht veel van je en er is overal pers aanwezig. Vaak word je dus geconfronteerd met de dagen die komen gaan. Normaal gesproken tijdens een toernooi in het buitenland ben je vrijwel anoniem. Niemand die zich echt druk om je maakt. In eigen land is dat natuurlijk anders en dat maakt het tegelijkertijd ook heel leuk.
Tim ging me caddyen en we sliepen met z’n tweeën bij Taco, lekker dichtbij de baan. De voorbereiding was dus erg relaxed en gezellig.
Het weer was tijdens de oefendagen helemaal top, maar zoals al bijna het hele jaar het geval is, op de eerste speeldag werden de speelsters op echt Nederlands weer getrakteerd. Koud en veel wind, iets wat de Kennemer natuurlijk op z’n best maakt. Het was bikkelen geblazen. Vechten voor elke par en proberen zo min mogelijk bogies te maken. Ik ging best lekker, helaas een tripel bogey op de inmiddels berucht 6e hole, daarna nog 3 birdies en een bogey voor 74, plus 2. Dit was goed voor een gedeeld 3e plaats! Dat zegt al genoeg over de weersomstandigheden.
Dat twee was qua weer wat rusiger. Nog steeds wind, maar niet te vergelijken met dag 1. Ik maak level par, maar voor mijn gevoel nog wat slagen laten liggen. Maar ook deze ronde was voldoende om een gedeeld 4e plek te handhaven. Ik moet zeggen dat ik blij verrast was na 2 dagen met een score van +2 op de 4e plek te staan. ’s Middags een persconferentie gehouden en bij de Kids Fun Facotory van de NGF langs geweest. Een andere voorbereiding als normaal, maar dat hoort erbij.
De laatste dag brak aan. En natuurlijk denk je die nacht ervoor we eens van; misschien ga ik wel winnen! Dat zou wat zijn, mijn eerste zege op Tour in eigen land. Ik was erg relaxed met het inslaan en ook op de eerste tee had ik mijn zenuwen goed onder controle. Er was veel publiek en veel vrienden, kennissen en familie waren gekomen om me te supporten. Heel fijn. Ik begon met een goede par en op hole 2 begon de ellende. Met 2 slagen kwam ik voor in de bunker bij de green terecht. Een slecht geslagen bal uit de bunker eindigde over de green in de prikkelbosjes terecht. Helaas hebben we de bal niet meer terug gevonden en moest ik dus een tweede bal droppen. Het resultaat was een dubbel bogey en het begin van een jammere laatste ronde. Toen begonnen de zenuwen wel door mijn lijf te gieren. Verstramde spieren en geen gevoel waren het gevolg van de tweede dubbel bogey op hole 3. Vanaf dat moment loop je achter de feiten aan en dat doet pijn.
Vanaf hole 4 t/m 16 maak ik 2 onder. Als ik met par, par geeindigd was zou dat een mooie afsluiting geweest zijn. Maar het mocht niet zo zijn, want een slordige dubbel bogey op de laatste bracht mijn score van de dag naar plus 5, 77. Ik zakte hierdoor weg van de 4e naar de 24e plek.
Al met al een fantastische week gehad. Veel geleerd, zowel in de baan als erbuiten. Ook veel aandacht in de pers gehad, wat ook nieuw is voor mij. Hopelijk heeft het golf in Nederland daar ook nog een beetje een ‘boost’ van gehad. Want het is toch altijd leuk om golf in Studio Sport voorbij te zien komen.
Ik ga ervan uit dat met de ervaring van afgelopen week, ik de volgende keer als ik in zo’n situatie kom er beter mee weet om te gaan. En misschien zit er dan wel een top 5 finish in.
Nienke
